сүйретпе

сүйретпе
I
зат. Аяқтың басына іліп жүретін жеңіл аяқкиім; тәпішке. Аяқтарына с ү й р е т п е іліп, иықтарына жеңіл халат жамылған (Ж.Қорғасбек, Жынды қайың, 62). Аяғына киген шибарқыт с ү й р е т п е с і м е н кілемнің түгін жапыра жүріп кетті (Т.Нұрмағамбетов, Жер иісі, 42). Шекердің аяғындағы с ү й р е т п е с і н сырпылдатып, кухняға қарай өткені естілді (Б.Аманшин, Гүл көтерген, 52).
II
Сүйретпе шана. Жаз кезінде пайданылатын, бір басы өгізге артылып, екінші басы жерде сүретіліп жүретін шана. С ү й р е т п е ш а н а м е н балшыққа қосатын сабан тасып, ыстық күнде тілі салақтаған өгіздер, кесек құйып жүрген әйелдер көз алдымда (Б.Соқпақбаев, Балалық., 159).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Смотреть что такое "сүйретпе" в других словарях:

  • сүйретпе — зат. Арба бара алмайтын жерлерге шөп тасуға арналған құрал. зат. Ірі малдың бас терісінен немесе мойын терісінен қымыз құюға арналған көн ыдыс, үлкен торсық. зат. кәсіб. Түскен аң тез қашып кетпеу үшін қақпанға байланған ауыр зат …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • сүйретпе — 1 (Көкш.: Щуч., Еңб.; Павл., Ерт.) қымыз құятын теріден істелген үлкен ыдыс. Қымызды с ү й р е т п е д е сақтайды (Павл., Ерт.). Үйдің босағасындағы жуан ағаш қазыққа байланған бір үлкен қара с ү й р е т п е тағы да иіндеп, лықылдап тұр (С. Мұқ …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сүйретпе торсық — (Көкш.: Қ ту, Щуч.) местің үлкені. Айран көп болса, с ү й р е тп е т о р с ы қ қ а құй (Көкш., Қ ту) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шана — зат. Жүк тасуға арналған қар үстінде сырғанайтын, көлікке жегілген қос табанды сүйретпе …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • биәдептік — (Қарақ.) әдепсіздік. Баланы б и ә д е п т і к к е үйретпе (Қарақ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жылдырғы — (Ақт., Шалқ.) сүйреткі, сүйретпе. Ж ы л д ы р ғ ы м е н шөмелені кебенге тартамыз (Ақт., Шалқ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кеңінен ішу — (Монғ.) толық ішу, тауысып ішу. Джаңғыз өзі бір сүйретпе қымызды бір чәй қайнатымда к е ң і н е н і ш і п қояды (Монғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • көмінтас — (Орал, Орда) ілгері кезде егін бастыратын сүйретпе тас. Біз к ө м і н т а с қ а екі ат жегіп, астықты басамыз (Орал, Орда). Орыс және қазақ тілдеріндегі бір ұғым (камень – тас) атауын қатар қолдануынан пайда болған сөз …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • машқала — (Түрікм.: Ашх., Таш., Көнеүр., Мары, Тедж.) үй іші, үйелмен, отбасы. М а ш қ а л а ң бар болар? (Түрікм., Ашх.). Үйіңнің ішін ұйықтатпай м а ш қ а л а ң д ы үлгісіз іске үйретпе дейміз («Жұм шы», 2.05.1941). [Түрікменше машгала (Рус. туркм. сл.,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шапылдақ кеуіш — (Ауғ.; Ир.) сүйретпе, тәпішке …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»